GEL KEYFİM GEL

Değerli okuyucularım!

Sizler için değil bu tavsiyem, ev hayvanları içindir.

Onların en çok sevdiği şey, yanan kaloriferin yanına sıvışmak.

İnsanlar için bu düşünülebilir mi?

Yani geçim derdi olanlar için söylemek istedim.

Ya kazancının kaynağının bilinmesini istemeyenler,

Ya babadan atadan zengin olanlar,

Ya eşlerinden miras kalanlar,

Ya babadan miras kalanlar,

Ya da gerçekten alın teri döküp nadiren zengin olanlarla,

Siyasetin “para kazanacak makamını işgal” edenler için böyle bir sorun yok.

Kaloriferler kazan kaynatacak kadar alevli yansa ne değişir.

İşin esası bu yakıtın parasını veren başkası,

Kendisi ise sadece kullanıcı.

Ancaaak!

Ya asgari ücretle geçinen,

Ya da asgari ücrete yakın geliri olan emekliler için ise durum çok farklı.

Yeterki baddaniyeye sarılıp televizyon ekranı karşısında oturacak kadar ev soğumasın,

Yeterki kaloriferler geç ansın. Kim düşür ev hayvanının ısınmasını.

Sokaktaki hayvanlara bakınca

Özellikle evde uzun bir süre barındırıp hevesi geçince sokağa bırakılan,

Yahut yaşlandığı için bilerek ve isteyerek sokak ölümüne terk edilenlerin durumu ile mukayese yapılır ve ona göre eve hayvan alınır ya da alınmaz.

Ancak kim ne düşünürse düşünsün bundan böyle kaloriferler yanmaya ya başladı ya da başlayacak.

Geçim derdine bir de yakıt sorunu eklenenlerin halini düşünen kaç kişi?

Bence hiç!

Günümüz Türkiyesi’nde hiç kimsenin umurunda değil başkaları.

Üzülenle üzülmedikçe,

Sevinenle sevinmedikçe bu sözlerin ne anlamı var diye düşünebilirsiniz.

Ama atalarımız; “Üzüntüler paylaştıkça azalır, mutluluklar paylaştıkça çoğalır.” denilince benim de bu söze atfen bir şeyler söylemem gerekirdi.

Ben de söyledim ve bitti.

Alaeddin USTA