SESLENİYORUM!

Yayınlama: 17.09.2020

A⁺

A^-

Cem Ayaz Yazar, Emekli Deniz Astsubayı. 1969 İzmir doğumludur. İlk ve orta öğrenimini İzmir’de, yükseköğrenimini de 1989 yılında deniz astsubay meslek yüksekokulunda(o zamanki adı Astsubay Sınıf Okulu ) ve daha sonra da Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Programı’na devam ederek tamamlamıştır. Deniz kuvvetleri komutanlığında, yurtiçi ve yurtdışında 28 yıl seyrüsefer branşında çeşitli kadrolarda, personel, amir, birlik komutanı olarak görev yapmış ve 2012 yılında istekle emekliye ayrılmıştır. Yaklaşık 20 yıldır edebiyat ile iç içe bir yaşam sürmekte, çeşitli internet sitelerinde yüz elliye yakın şiir, makale çalışmaları yayınlanmakta olup edebiyat dünyasının önemli isimleri tarafından da şiir ve deneme türünde deniz ve denizcilik konularında birincilik ödüllerine layık görülmüştür. Çalışma hayatına katılım aşamasında, üretime ve eğitime verdiği önemle, Arel Üniversitesi, Mektebim eğitim kurumları gibi eğitim kurumlarında idari işler müdürü olarak görev yapmıştır. Şubat 2018’de Ulak Yayınlarından ‘’Vatan Kaderine Terk Edilemez’’ adlı ilk kitabı yayınlanmıştır. parlamentohaber.com’da haber müdürlüğü görevinde bulunmuştur.

Diyarbekir’in kalesine sesleniyorum.
Aydın’ın Efesine.
Artvin’in yeşiline.
Ordu’nun dereleri,
Edirne’nin camilerine.

Konya’nın tuzuna,
basmak için yaralarımıza.

İzmir’in Kadifekale’sine.
Pamukkale’nin travertenlerine.

Bolu’nun aşçısına.
Beypazarı’nın kurusuna.
Edremit’in zeytini,
Ayvalık’ın rakı balığına.

Hakkari’nin,
Hatay’ın,
Kırşehir’in,
Denizli’nin
çıplak ayak gezen çocuklarına.
Yarınların büyük adamlarına sesleniyorum.

“Dur yolcu !”diye esen Çanakkale’nin rüzgarına,
Sivas, Erzurum’a
kurtuluş günlerine yürüyen,
dedelerin torunlarına.

Özay Gönlüm’lerin sazına,
Bitlis’te beş minareden
İzzet Altınmeşe’nin sesindeki çığlığa,
Bedia Akartürk’lerin
gezdiği meşeli dağlarına.
Arif Şentürk’lerin deryalarına,
Kamil Sönmez’lerin
yaylalarının soğuk suyuna.

Mahzuni babanın dilindeki çeşm-i siyaha.
Neşet Ertaş’ların,
Dostum, dostumuna.
Dost olmaya,
Kardeş olmaya sesleniyorum.

Antalya’nın falezlerine,
Sivas’ın çifte minarelerine,
Kars’ın kalesi,
Muğla’nın Bafa gölüne.
Yedi göllere Bolu’da.
Yedi uyuyanlara,
Selçuk’ta Panayır dağında.

Milliyetçiliğimi yazdığım,
Kıbrıs’ın Beşparmak dağlarına.

Alnı secde görene,
elinde haçı, ıstavroz çıkarana.
Semahında Hak’ka kavuşanına …
Pir Sultan Abdal’lara.
Köroğlu’na,
Mevlana’ya.
Dadaloğlu,
Nesimi’nin elindeki saza,
Hacı Bektaş Veli’lere.

Ülkü birliği,
Yurt birliği,
Yurttaşlık birliği edene.

Türkiye Cumhuriyet’ini kuran,
Türkiye halkına,
Türk milletine,
Türk milletine sesleniyorum.

Bozcaada’nın rüzgarına,
Erzurum’un soğuğuna,
Rize’nin yağmuru,
Antalya’nın sıcağına.

Adana’nın pamuk tarlarındadır
hürriyet
ve Aydın’ın incirinde.

Zeytinidir özgürlük Marmara’nın,
Demindedir bağımsızlığın tadı Karadeniz’in çayında.

Çayız biz !
Pamuğuz, inciriz.
İlmek ilmek dokunan halılarız
Türk’ün ellerinde.
Zeytiniz,
kara yeşil,kara günlere inat.

Unuz,
tarla tarla ekiniz.
Buğdayız,
başağız Anadolu bozkırlarında.

Son Türkmen bacasına sesleniyorum!
Toroslar’da tüten
duman duman !

Türküz.
Türk milletiyiz.
Adımız, andımızdır,
Türk milletinin birer evladıyız.

Fatih Sultan Mehmet’lere,
Barbaros ve Çaka bey’lere.
Atatürk,
Atatürk’lere!
Sesleniyorum !
Sesleniyorum !
Sesleniyorum !
Varlığımız Türk varlığına armağan olsun diyenlere !

Ne mutlu,
Ne mutlu,
” Ne mutlu Türk’üm diyene !!! “

Şiirin Kitabı

Cem Ayaz