ayaz

Su ve ayran. Yürekler dayanmıyor. Ne acıya ne de sevince. Her ikisinde de  göz pınarlarımız dolup, taşıyor. İsmini dahi bilmediğimiz, belki hayat boyu merhaba diyerek, selamlaşmayacağımız insanlar, başını okşamayacağımız kediler köpekler için yüreğimiz Bayraklı’da Bornova’ da çarpıyor. O an. O an, o sarsıntı ve yıkım halinde oradayım. Sekiz katlı bir...

Aslında o “dış güçler” var ya, hani o oyun kurucular, isteseler dahi, böyle bir takımı bir araya getiremezler. Hele böyle bir santraforu, asla ve asla transfer edemezler. Sahanın her yerinde, her şeyi ile öyle bir oynuyor, öyle çalımlar atıyor, öyle bir şut çekiyor ki, ağları deliyor. Hem de istendiği anda,...

Bir ülkede, mevcut idare şeklinin yol ve yöntemlerinden faydalanarak yönetim koltuklarına oturup, o idare şeklini yok etmeye çalışmak, hatta bizdeki gibi yok etmek, başka bir dünya ülkesinde görülmüş bir olay değil gibi. Tabi bahse konu ülkeler bizde ki gibi orta çağ kafasına haiz değilse. Siyasetin, siyaset eliyle bir batağa saplandığı...

Cumhuriyet değerlerimizi korumak için canla başla verilen bir mücadelenin içindeyiz. Bizlere emanet edilen yurdun, yurttaş birliğinin ve ulus devlet anlayışının yaşayabilmesi için çaba sarf ediyoruz. Sağı, solu, şucu, bucu olmayı hiç bir zaman benimsemeyenlerdeniz. Kurtuluş ve kuruluş değerlerimiz, her zaman fikir ve eylemlerimizin rehberi olmuştur. Tarihin izlerini takip edip, bugünler...

Ben şimdi buralardan halatlarımı fora edip pupa yelken bir sahil kasabasının sakinliğine demir almak istiyorum. Bahçesinde evimin,  yalınayak çayır çimen üstünde, sol dirseğim tahta bir masaya dayanmış, domates, zeytin, beyaz peynir, zeytin yağı kokusu,  bir kadeh buzdan rakı, bir kaç dilim kavun karpuz,  serinlemek, serinletmek istiyorum dünyamı. Rüzgarla dans edip...

Düşünce ve endişenin labirentlerinde, bir korku filminin ürpertisiyle olanı biteni anlamlandırmaya çalışıyoruz. Bir karabasanın son halidir, bağırır, çağırırız, fakat uzanan el dost mu, yoksa düşman mıdır farkına varamaz, içinden çıkamayız. Duyduğumuz sesler, yaşanılan ve yaşatılanlar, derin bir endişeye sevk ediyor bizleri. Adı mı ? Adlandıralım mı ? Adı, adı batasıca...

Bıçak sırtı günlerden geçiyoruz. Süreç 1916, 1918 ve gittikleri gibi geldiler. Yine bir sulta ve yine bir tam bağımsızlıkçılar mücadelesi. Tam bağımsızlıkçı dedim de daha net anlatayayım. 1919 ruhu. Yaşatılan ve dayatılan süreç artık demokrasi kılıfına sığmıyor. Demokrasi lafı palavradan ibaret. İktidarda bir adamın sözü, muhalefette bir adamın sözü. Tam...

Bir emekli Astsubaydan bir  emekli Amirale eleştri: “BARIŞTA VE SAVAŞTA, KARADA, DENİZDE VE HAVADA HER ZAMAN VE HER YERDE MİLLETİME VE CUMHURİYETİME DOĞRULUK VE MUHABBETLE HİZMET, KANUNLARA VE NİZAMLARA VE AMİRLERİME İTAAT EDECEĞİME VE ASKERLİĞİN NAMUSUNU, TÜRK SANCAĞININ ŞANINI CANIMDAN AZİZ BİLİP İCABINDA VATAN, CUMHURİYET VE VAZİFE UĞRUNDA SEVE SEVE...

Ne güzel günlerdi… Ecevitçiler vardı, ak güvercinciler. Demirelçiler, kıratçı yani. Hocacılar bir de. Erbakancılar. Kurtçular vardı, Türkeşçiler. Televizyonlar evlerde tek tük. Olmayan olana giderdi akşam ajansı için. Çogu evde de radyo ve pikap. Mustafa Sağyaşarlar, Zeki Mürenler,  Özay Gönlümler, Bedia Akartürkler, Nuri Sesigüzeller, Lale Belkıslar. Ajda Pekkan mı? O o...

Sosyal devlet çoktan çöktü. Millet ittifakından mı yoksa zillet ittifakından mısın zihniyeti saltanatta. Bendensen tamam, değilsen terörist, hain. Bu bakış açısından çok fazla şeyler beklemeyeceksin bugünlerde. Çünkü halkçı bir yapı yok karşımızda. Covit-19 da bu rezaletin son perdesi. Siyaset günü kurtarmakla meşgul. Hiç bir açıklama birbirini tutmuyor. Hele sokağın gerçekleri...

Bir salgın insanlığı dize getiriyor. İster biyolojik bir silah(ki iddialar o yönde) ister doğal mutasyon olsun, hemen hemen dünyanın bilinen önemli merkezlerinde hayatımızı tehdit ediyor. Dış ülkelerdeki gelişmeleri takip ettiğimizde, biz bu tahribatın neresindeyiz diye düşünmeden edemiyor insan. Ülke liderlerinin birinci önceliği toplumlarının sağlığı. Yaptıkları açıklamalar, aldıkları tedbirler hep insan...

İstiklal Marşı “Korkma” diye başlıyor olabilir. Bence, olanı biteni anlayabilen, kavrayabilen için korkulu bir dönemin tam zamanı. Yoksa “Korkma” tavsiyesi sadece içi boş bir savsöz. Endişe etmeyenler için de zaten korkmaya gerek yok. Korku,  zihni yol ve yöntem aramaya iter diye düşünüyorum. Gerisi sadece rahatlık ve umursamazlıktır. Korkarsan tedbir alırsın....