KEŞKE

Hayatımda duyduğum en soytarı kelimedir “keşke”.

Adeta insana her şeyi yaptırır, sonra da pişmanlık beyan eden bir kelimedir “keşke”.

Keşke olmasaydı,

Keşke olsaydı,

Keşke yapılsaydı,

Keşke yapılmasaydı,

Keşke düşünülseydi,

Keşke düşünülmeseydi,

Keşke üretilseydi,

Keşke üretilmeseydi,

Keşke incelenseydi,

Keşke incelenmeseydi,

Keşke araştırılsaydı,

Keşke araştırılmasaydı,

Keşke öğrenilseydi,

Keşke öğrenilmeseydi vs. demenin hiçbir faydası yoktur.

Zira o zaman “Atı alan Üsküdar’ı geçmiş olacaktı.”

O zaman da elbette “Son pişmanlık fayda vermeyecekti.”

Ancaaak!

Keşke okusaydı,

Keşke yazsaydı. Bu keşkelerin affedici yanı var.

O a geriye dönmek ve okumaya, yazmaya yeniden başlamak.

Yaşı kaç olursa olsun.

Değerli kuzenim Hüseyin USTA’nın yaşı 60’a yakın.

2 gündür kendisine ulaşamıyorum.

Korktum.

Bir aileyi ayağa kaldırdım.

Sonunda görüştüm ve bulunamayışının nedenlerin sordum hemen.

Nezaketini de bilirim.

Özür dileyerek mazeretini anlattı.

-Abi ders çalışıyordum dedi.

Şimdi yine ne dersi diye sordum.

Yine aynı nezaketle ve naif bir sesle: Abi 4. fakültemin bu hafta sonu sınavları vardı dedi.

Eğitim Fakültesi Matematik öğretmenliği,

Hukuk fakültesi,

İktisat fakültesi ve nihayet,

İş Güvenliği ve Halk sağlığı fakültesi. Bununla övünülmez mi?

Ama Hüseyin hiç “keşke” demeyenlerdendir. Tanrı zihnine zeval vermesin.

Alaeddin Usta