AŞAĞIDA OTURMAZSAN YUKARIDA DA YERİN YOKTUR

Çok önemli atasözlerimizdendir.

Alt ya da

Aşağıdan kasıt, öğrenerek yükselmektir.

Yani bilerek,

Yaparak yahut merdivenleri adım adım çıkarak yükselmektir.

Her ne kadar bu söz bürokrasideki “kariyer” ve liyakat” şeklinde düşünülse de ekonomik kalkınma modelleri de böyledir.

Örneğin her yılbaşı gecesi yapılan çekilişlerde en büyük ikramiyeyi kazanan bir kişi olmuştur.

Her ne kadar bu yıl ikramiyeyi kazanan hakkında çeşitli şaibeler olsa da.

Hayatınızda bu büyük ikramiyeyi kazanıp da ömrünün kalan kısmını ekonomik refah içinde geçirene rastladınız mı?

Ya da nadiren veya tesadüfen kazanılan büyü servetlerin istikrarlı devam ettiğini gören kaç kişi.

Kamuda bundan farklı mı?

“Merdivenleri adım adım çıkmak” yerine, liyakat ve kariyer sistemlerini yok sayıp “asansör” sistemi ile layık olmadığı makama gelen kimselerin istikrarlı bir performans sergilediklerini gören var mı?

Şayet öyle olsaydı Türkiye soğan ve patatesi ithal edip, kuyrukta sınırlı miktarda satar mıydı?

Bu iki bitki mutfaklarımızın temel malzemesidir.

Kaldı ki bu iki bitkiyi ülkemizde “taşa diksen” büyür ve gelişir.

O halde sorun nerde?

Kanım odur ki, “asansör” atama şekli ile gelenlerin Büyük Atatürk’ün dediği gibi “KÖYLÜ MİLLETİN EFENDİSİDİR.” Prensibini görmezden gelmesi ya da yok saymasındandır.

Yani bu alanda atananların kariyer ve liyakat sistemi yoluyla atanmamalarındandır.

Bu nedenle altta/aşağıda mutlak surette iyi eğitilmeli,

Alanında iyi terbiye edilmeli,

Kendini iyi yetiştirmeli,

Yönü batıya dönük olmalı ki, geleceğimizde söz sahibi olabilsin.

İşte buna liyakat sistemi diyoruz.

Aksi durumda ise; “Ne derlerse evet de,

Hemen  salla başını,

Gerdan kırıp boyun bük

Her ay al maaşını. Namdar Haydar. Kuyruklar da giderek artar.

Alaeddin Usta